• rodzaje działalności Polskiej Izby Ubezpieczeń objęte kontrolą,
• zakres kontroli i termin jej przeprowadzenia,
• członków komisji zobowiązanych do przeprowadzenia kontroli,
• termin przedstawienia Komisji protokołu zawierającego wyniki kontroli i wnioski kontrolujących.

• dwóch członków Komisji
• Zarząd
• 1/5 członków Izby.

• rozpatruje sprawy zgłoszone jej przez członków Komisji oraz za ich pośrednictwem przez Zarząd i członków Izby,
• zapoznaje się ze sprawozdaniami z przeprowadzonych czynności kontrolnych składanymi przez członków Komisji,
• podejmuje uchwały w zakresie przyjęcia rocznego harmonogramu pracy, przeprowadzenia kontroli w okolicznościach wskazanych w § 4 ust. 3, powołania biegłych rewidentów bądź ekspertów,
• wydaje opinie w sprawach należących do jej statutowych kompetencji.

• głosowanie wniosku o przeprowadzenie przez kontrolujących dodatkowych czynności kontrolnych celem dokonania dodatkowych ustaleń nie objętych treścią wyniku kontroli,
• głosowanie nad poprawkami i nad przyjęciem protokołu i wniosków kontroli wraz z przyjętymi poprawkami.
  

Zarząd Polskiej Izby Ubezpieczeń na podstawie § 1 ust. 4 i § 3 uchwały Nr 9 zwyczajnego Zebrania Przedstawicieli Polskiej Izby Ubezpieczeń z dnia 17 maja 2000 r. uchwalił niniejszy regulamin:

§ 1.

1. Stałe komisje problemowe Polskiej Izby Ubezpieczeń zostały powołane przez Zebranie Przedstawicieli w celu bezpośredniej realizacji zadań statutowych Izby jako zespoły opiniodawcze Zarządu Izby składające się z przedstawicieli zakładów ubezpieczeń, posiadających wiedzę i doświadczenie zawodowe, odpowiednie do przedmiotowego zakresu działania komisji.
2. Zadaniem komisji jest bezpośredni udział w realizacji zadań statutowych Izby w zakresie działalności komisji, wynikającym z planu pracy Izby, poprzez:
   - wyrażanie opinii w sprawach przedstawianych przez Zarząd,
   - przedstawianie Zarządowi wniosków i propozycji podejmowania inicjatyw legislacyjnych oraz rozwiązań prawnych i organizacyjnych,
   - opracowywanie materiałów przedstawianych przez Zarząd, dokonywanie analiz i formułowanie wniosków.
   
3. Szczegółowe zadania poszczególnych komisji zawarte są w uchwale Nr 11 zwyczajnego Zebrania Przedstawicieli Polskiej Izby Ubezpieczeń z dnia 7 maja `96 r.

§ 2.

Regulamin niniejszy zawiera zasady organizacji pracy stałych komisji problemowych Polskiej Izby Ubezpieczeń.

§ 3.

1. Zarząd Izby powołuje składy osobowe poszczególnych komisji.
2. Pracami komisji kieruje przewodniczący bądź jeden z jego zastępców, których powołuje Zarząd Izby spośród członków komisji.
3. Prezes Polskiej Izby Ubezpieczeń wyznacza spośród pracowników Biura Zarządu sekretarza komisji, który wykonuje obsługę techniczno-biurową komisji.

§ 4.

1. W przypadku niemożności osobistego udziału członka w posiedzeniu komisji zakład powinien zapewnić udział, z prawem głosu, innego pracownika w posiedzeniu.
   W przypadku nieobecności członka komisji na dwóch posiedzeniach i braku na tych posiedzeniach zastępującego go przedstawiciela, przewodniczący komisji zawiadamia o tym fakcie zakład ubezpieczeń, a w przypadku trzech nieobecności zawiadamia Zarząd PIU, który może stwierdzić ustanie członkostwa tego przedstawiciela.
   
2. Członkowie komisji pełnią swoje funkcje nieodpłatnie. Zarząd Izby może zlecać członkom komisji wykonanie określonych prac za wynagrodzeniem.
3. Komisja może za zgodą Zarządu Izby korzystać z pomocy ekspertów i rzeczoznawców. Na wniosek komisji Zarząd może zlecać sporządzanie dla jej potrzeb opinii i ekspertyz.

§ 5.

1. Komisja pracuje według uchwalanych przez siebie i zatwierdzanych przez Zarząd Izby, rocznych planów pracy.
2. Przy opracowywaniu planu pracy komisja uwzględnia zadania wynikające z Podstawowych kierunków działalności Polskiej Izby Ubezpieczeń.
3. Przy planie pracy komisja składa preliminarz wydatków związanych z ich działalnością, a przede wszystkim niezbędne potrzebne środki finansowe do wykonania i opracowania ekspertyz, opinii lub przeprowadzenia badań.
   Ekspertyzy i inne zadania mogą być wykonywane odpłatnie także przez członków komisji.
4. Po dokonaniu oceny zatwierdzeniu planu działalności i sprawozdania z pracy komisji za rok poprzedni, Zarząd Izby może przyznać nagrody roczne najbardziej aktywnym przewodniczącym komisji za środków przewidzianych na ten cel w planie finansowym Polskiej Izby Ubezpieczeń.
5. 5. Posiedzenia komisji powinny odbywać się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na 2 miesiące.

§ 6.

Prezes i członkowie Zarządu Izby mają prawo wglądu w przebieg prac komisji i uczestniczenia w posiedzeniach.

§ 7.

1. Przewodniczący albo w razie jego nieobecności jego zastępca zwołuje posiedzenia komisji i określa sprawy, które mają być przedmiotem posiedzenia. Przewodniczącym posiedzenia jest Przewodniczący komisji albo w razie jego nieobecności, jego zastępca.
2. Komisja opracowuje materiały, dokonuje ich analiz, wyraża opinie, zgłasza wnioski w sprawach przedstawianych przez Zarząd Izby, a także może z własnej inicjatywy przedstawiać Zarządowi wnioski i propozycje.

§ 8.

1. Sekretarz komisji współpracuje z przewodniczącym komisji bądź jego zastępcą, zapewniając obsługę techniczno-biurową, w tym powiadamia członków komisji o terminie, miejscu i porządku posiedzenia oraz przekazuje im materiały na posiedzenie.
2. Posiedzenia komisji są protokołowane. Przewodniczący posiedzenia wyznacza protokolanta.
3. Protokół zawiera porządek posiedzenia, zwięzły zapis przebiegu dyskusji i stanowisko, opinie lub wnioski komisji. Załącznikiem do protokółu jest lista obecności.
4. Protokół podpisują przewodniczący posiedzenia i protokolant.
5. Protokóły są przechowywane w Biurze Zarządu Izby natomiast opinie i wnioski komisji przedstawiane są na posiedzeniach Zarządu.

§ 9.

Przewodniczący komisji składa Zarządowi Izby raz w roku sprawozdanie z jej działalności.

• opracowywanie programów, planów działalności i planów finansowych oraz sprawozdań z ich realizacji, w tym sprawozdania finansowego,
• podejmowanie decyzji w sprawach majątkowych Izby, z wyłączeniem spraw dotyczących nieruchomości,
• powoływanie składów stałych komisji problemowych oraz zatwierdzanie planów pracy i sprawozdań z ich wykonania,
• zgłaszanie organowi nadzoru kandydatów do Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy,
• ustalanie zasad wynagradzania pracowników Biura Zarządu oraz wysokości ekwiwalentów za udział w posiedzeniach i pracach komisji i zespołów roboczych, zwoływanie posiedzeń Zebrania.

Zebranie Przedstawicieli Polskiej Izby Ubezpieczeń, dla umożliwienia członkom Izby polubownego i pojednawczego rozstrzygania sporów pomiędzy nimi, jako jednego z ustawowych zadań Izby oraz zgodnie z § 6 pkt. 10 i § 30 ust. l Statutu uchwala, co następuje:

§ l.

1. W Izbie działa Sąd Polubowny, powoływany każdorazowo do rozstrzygania sporów między jej członkami.
2. Sąd Polubowny może również prowadzić postępowanie pojednawcze, w celu ugodowego zakończenia sporu między członkami Izby bez potrzeby wydawania wyroku, ograniczając postępowanie dowodowe do zakresu niezbędnego dla prawidłowego zawarcia ugody.

§ 2.

1. Członkowie Izby mogą poddawać pod rozstrzygnięcia Sądu Polubownego wszelkie zaistniałe pomiędzy nimi spory o prawa majątkowe.
2. Poddanie sporu pod rozstrzygnięcie Sądu Polubownego zależy od woli stron, której wyrazem jest zawarcie przez nie stosownej umowy tj. zapisu na Sąd Polubowny, zgodnie z wymogami art. 698 k.p.c.
3. Dopóki członków Izby obowiązuje zawarta przez nich umowa, określona w ust. 2, żaden z nich nie może żądać rozpoznania sporu przez sąd powszechny.

§ 3.

1. Strony mogą określić tryb postępowania, który powinien być stosowany przez Sąd Polubowny w toku rozpoznawania sprawy.
2. Jeżeli strony nie określiły trybu postępowania, o którym mowa w ust. l, Sąd Polubowny stosuje taki tryb postępowania, jaki uzna za właściwy, uwzględniając jednak żądania stron w tym zakresie.
3. Sąd Polubowny nie jest związany przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. W przypadku gdy strony nie określiły szczegółowo trybu postępowania, o którym mowa w ust. l, Sąd Polubowny może zdecydować, że w postępowaniu będą posiłkowo stosowane przepisy Części pierwszej Tytułu VI Działów I - III Kodeksu postępowania cywilnego, określające wymogi formalne pozwu i pism procesowych oraz o doręczeniach, posiedzeniach Sądu, przebiegu rozprawy, postępowaniu dowodowym i o zawieszeniu postępowania.

§ 4. Do reprezentowania członka Izby i występowania w jego imieniu przed Sądem Polubownym uprawnieni są wyłącznie członkowie jego władz statutowych i osoby, którym udzielono właściwych pełnomocnictw, zgodnie z przepisami Statutu o reprezentacji.

§ 5.

1. Sąd Polubowny może zwracać się do sądów powszechnych o wykonanie czynności, których sam nie może wykonać, a także do innych organów i instytucji o udzielenie mu pomocy prawnej.
2. Sąd Polubowny może korzystać z opinii biegłych.

§ 6.

1. Sąd Polubowny rozpatruje sprawy w zespołach orzekających, składających się z arbitrów wskazanych przez strony i superarbitra, wybieranego przez arbitrów z listy superarbitrów, której skład ustala Zarząd.
2. Każdy z uczestników sporu albo postępowania pojednawczego ma prawo wskazać jednego arbitra, w terminie 7 dni od daty doręczenia mu odpisu pozwu albo wniosku o wszczęcie postępowania pojednawczego. Strona wnosząca powództwo albo wniosek o wszczęcie postępowania pojednawczego powinna równocześnie wskazać arbitra albo dokonać tego w terminie 7 dni. Jeżeli uczestnik postępowania nie wskaże arbitra w powyższych terminach, wówczas arbitra ma prawo wyznaczyć w jego imieniu Prezes Izby.
3. Arbitrem może być osoba spełniająca wymogi art. 699 k.p.c., a nadto posiadająca wiedzę fachową w zakresie rozpoznawanej sprawy i dająca rękojmię rzetelnego wykonania obowiązków arbitra.
4. Zarząd ustala listę superarbitrów spośród osób posiadających zawodowe przygotowanie prawnicze i doświadczenie w orzecznictwie.

§ 7.

1. Członkowie zespołu orzekającego mają prawo do wynagrodzenia za swoje czynności oraz do zwrotu wydatków poniesionych w związku z ich wykonywaniem.
2. Wysokość wynagrodzeń i wydatków, o których mowa w ust. l, ustala każdorazowo Prezes Izby w porozumieniu ze stronami, z uwzględnieniem zawiłości sprawy, poziomu wymaganej wiedzy fachowej, nakładu pracy i długotrwałości postępowania oraz innych okoliczności, które należy brać pod uwagę w danej sprawie.

§ 8.

Wszczęcie postępowania przed Sądem Polubownym następuje przez wniesienie pozwu albo wniosku o wszczęcie postępowania pojednawczego. Pozew jak i wniosek powinny spełniać wymogi formalne określone w przepisach k.p.c.

§ 9.

1. Wyrok Sądu Polubownego zapada bezwzględną większością głosów, chyba że strony w wypadkach wymienionych w art. 712 § 1 k.p.c. zapisie na Sąd Polubowny ustaliły wymóg jednomyślności. W przypadku braku większości głosów przeważa głos superarbitra.
2. Do wyroków Sądu Polubownego mają zastosowanie przepisy art. 708- 711 k.p.c. Wyrok w szczególności powinien zawierać rozstrzygnięcie o żądaniach stron i przytoczenie motywów, którymi kierował się Sąd Polubowny przy jego wydaniu.
3. Wyrok jest doręczany stronom.

§ 10.

1. Od wyroku Sądu Polubownego nie przysługuje odwołanie, natomiast przysługuje skarga o jego uchylenie, o której mowa w § 11 niniejszego regulaminu.
2. Wyrok Sądu Polubownego oraz ugoda przed nim zawarta mają moc prawną na równi z wyrokiem sądu powszechnego lub ugodą przed takim sądem zawartą, po stwierdzeniu przez sąd powszechny ich wykonalności.

§ 11.

1. Stronom przysługuje skarga o uchylenie wyroku Sądu Polubownego, jeżeli:
   
   1. nie było zapisu na Sąd Polubowny albo gdy zapis był nieważny lub utracił moc,
   2. stronę pozbawiono możności obrony jej praw przed Sądem Polubownym,
   3. nie zachowano trybu postępowania przed Sądem Polubownym ustalonego przez strony, a także przepisów o składzie Sądu i o wyroku,
   4. rozstrzygnięcie o żądaniach stron jest niezrozumiałe, zawiera sprzeczności albo uchybia praworządności,
   5. zachodzą przyczyny, które stanowią podstawę skargi o wznowienie postępowania.
      
2. Skargę, o której mowa w ust. 1, wnosi się w ciągu miesiąca od doręczenia wyroku do właściwego sądu powszechnego. Sąd ten może wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Polubownego.

§ 12.

Obsługę techniczno-organizacyjną Sądu Polubownego wykonuje Biuro Zarządu Izby.

Zwyczajne Zebranie Przedstawicieli Polskiej Izby Ubezpieczeń w dniu 7 maja 1996 r. w celu urzeczywistniania zasad samorządności i włączania szerszej grupy członków Polskiej Izby Ubezpieczeń do bezpośredniej realizacji statutowych zadań Izby oraz rozszerzania zakresu problematyki i uwzględniania doświadczeń wynikających z bieżącej działalności ubezpieczeniowej, postanowiło:

§ l.

Powołać następujące komisje stałe Polskiej Izby Ubezpieczeń:

1. Komisja prawna i etyki
2. Komisja ubezpieczeń majątkowych
3. Komisja ubezpieczeń komunikacyjnych
4. Komisja ubezpieczeń na życie
5. Komisja ekonomiczno-finansowa i informatyki
6. Komisja szkolenia i pośrednictwa ubezpieczeniowego
7. Komisja badania rynku i promocji ubezpieczeń
8. Komisja Informatyki

§ 2.

1. Zakład ubezpieczeń, będący członkiem Polskiej Izby Ubezpieczeń, może zgłosić przedstawicieli do wybranych przez siebie komisji.
2. Przedstawiciel może reprezentować Zakład w więcej niż w jednej komisji.
3. Przewodniczących komisji i ich zastępców powołuje Zarząd PIU.
4. Szczegółowe zasady pracy komisji określi regulamin pracy stałych komisji problemowych uchwalony przez Zarząd PIU.
5. Do końca pierwszego kwartału każdego roku przewodniczący komisji składa Zarządowi PIU do zatwierdzenia sprawozdanie z pracy komisji za rok poprzedni oraz plan pracy na rok bieżący.
6. Obsługę techniczno-organizacyjną pracy komisji zapewnia Biuro Izby za pośrednictwem sekretarza wyznaczonego przez Prezesa PIU.

§ 3.

Do zakresu działania stałych Komisji problemowych Polskiej Izby Ubezpieczeń należy udział w realizacji statutowych zadań Izby oraz zadań wynikających z rocznych programów działania, poprzez:

1. Opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących działalności ubezpieczeniowej.
2. Inicjowanie nowych rozwiązań prawno-organizacyjnych w ubezpieczeniach.
3. Podejmowanie działań w kierunku dostosowywania krajowej praktyki ubezpieczeniowej do krajowych i światowych standardów.
4. Opracowywanie i opiniowanie prognoz i programów rozwoju krajowego rynku ubezpieczeniowego.
5. Opiniowanie programów szkolenia i doskonalenia zawodowego.
6. Inicjowanie działań na rzecz rozwoju rynku i zabezpieczenia interesów ubezpieczonych.
7. Wnioskowanie przedsięwzięć w kierunku integracji działalności podmiotów działających w ubezpieczeniach.

§ 4.

Ponadto do zakresu działania poszczególnych komisji należy:

I. Komisja prawna i etyki

1. Opiniowanie aktów prawnych w zakresie dostosowywania prawa ubezpieczeniowego do standardów europejskich i światowych.
2. Przeprowadzanie analiz inicjatyw legislacyjnych i regulacji prawnych pod kątem ich wpływu na interesy zakładów ubezpieczeń.
3. Przeprowadzanie analiz i ocena działań podejmowanych przez zakłady ubezpieczeń w zakresie przestępstw ubezpieczeniowych.
4. Analizowanie orzecznictwa sądowego i przedstawianie wniosków w tej sprawie.
5. Dokonywanie okresowych ocen ogólnych warunków ubezpieczeń poszczególnych zakładów pod kątem ich zgodności z zasadami etyki i uczciwej konkurencji.

II. Komisja ubezpieczeń majątkowych

1. Inicjowanie oraz opracowywanie opinii i wniosków w zakresie ubezpieczeń majątkowych.
2. Ocena ogólnych warunków krajowych ubezpieczeń majątkowych, w tym odpowiedzialności cywilnej.
3. Opiniowanie projektów przepisów w zakresie norm jakości urządzeń służących zabezpieczeniu ubezpieczonego mienia.
4. Opracowywanie prognoz i trendów przestępstw w poszczególnych grupach ubezpieczeń majątkowych oraz sposobów przeciwdziałania tym zjawiskom.
5. Ocena wpływu stosowanych i projektowanych urządzeń zabezpieczających i systemów sygnalizacyjnych oraz stosowanych zniżek składek na poziom szkodowości.

III. Komisja ubezpieczeń komunikacyjnych

1. Opiniowanie spraw dotyczących ubezpieczeń komunikacyjnych i osobowych.
2. Analizowanie ogólnych warunków ubezpieczeń i ocena stawek OC i NW.
3. Ocena możliwości wykorzystania doświadczeń zagranicznych zakładów ubezpieczeń w zakresie ubezpieczeń komunikacyjnych.
4. Opracowywanie w oparciu o doświadczenia zakładów ubezpieczeń instruktażowych materiałów dotyczących rozwiązywania skomplikowanych oraz nowych problemów pojawiających się w działalności zakładów.
5. Ocena wpływu stosowanych i projektowanych urządzeń zabezpieczających i systemów sygnalizacyjnych oraz stosowanych zniżek składek na poziom szkodód.
6. Okresowe opracowywanie prognoz i trendów przestępczości ubezpieczeniowej oraz sposobów przeciwdziałania tym zjawiskom.

IV. Komisja ubezpieczeń na życie

1. Ocena warunków rozwoju krajowego rynku ubezpieczeń na życie na tle doświadczeń i praktyki zagranicznych zakładów ubezpieczeń.
2. Ocena możliwości uzupełniania portfela ubezpieczeń społecznych przez zakłady ubezpieczeń na życie.
3. Okresowa analiza stanu zagrożenia przestępczością w ubezpieczeniach na życie.
4. Działania mające na celu rozwój rynku ubezpieczeń na życie w aspekcie fiskalno-podatkowym.

V. Komisja ekonomiczno-finansowa

1. Ocena projektowanych przepisów w zakresie finansów, rachunkowości oraz sprawozdawczości finansowej i przedstawianie wniosków w zakresie zmiany rozwiązań niekorzystnych dla zakładów ubezpieczeń.
2. Opracowywanie kryteriów oceny kondycji finansowej zakładów ubezpieczeń.
3. Dokonywanie ocen wpływu finansowych parametrów ostrożnościowych na zapewnienie warunków prawidłowej działalności zakładów ubezpieczeń.
4. Opracowywanie zakresu i metod gromadzenia oraz ocena informacji stanowiących podstawę do działalności informacyjnej i wydawniczej Polskiej Izby Ubezpieczeń.

VI. Komisja szkolenia i pośrednictwa ubezpieczeniowego

1. Ocena i upowszechnianie doświadczeń w zakresie szkoleń realizowanych przez zakłady ubezpieczeń.
2. Inicjowanie szkoleń międzynarodowych.
3. Ocena wykorzystania kadr i doświadczeń ośrodków naukowych w rozwoju szkoleń.
4. Kryteria doboru kadr.
5. Przedstawianie wniosków w zakresie aktywizacji i pracy pośredników ubezpieczeniowych.
6. Ocena potrzeb i opracowywanie wniosków dotyczących tworzenia wyodrębnionego ustawodawstwa dla pośrednictwa ubezpieczeniowego.
7. Problematyka wynagradzania pośredników ubezpieczeniowych.

VII. Komisja badania rynku i promocji ubezpieczeń

1. Opracowywanie i opiniowanie prognoz i programów rozwoju krajowego rynku ubezpieczeń.
2. Popularyzacja i promocja ubezpieczeń.
3. Dokonywanie okresowych ocen wpływu promocji ubezpieczeń na rozwój krajowego rynku ubezpieczeń.

VIII. Komisja informatyki

1. Ocena potrzeb i możliwości rozwoju infrastruktury informatycznej w działalności ubezpieczeniowej, a w szczególności opiniowanie istniejących i projektowanych przepisów dotyczących wykorzystywania systemów informatycznych w działalności ubezpieczeniowej.
2. Opracowywanie postulatów w zakresie możliwości wymiany informacji pomiędzy zakładami ubezpieczeń oraz innymi instytucjami, a także w zakresie tworzenia i funkcjonowania rejestrów i baz danych wykorzystywanych w działalności ubezpieczeniowej (np. centralny rejestr pojazdów, rejestr oznakowanych pojazdów, rejestr agentów itp.).
3. Opracowywanie postulatów w zakresie bezpieczeństwa wykorzystania internetu w działalności ubezpieczeniowej oraz ochronę baz danych.